วันเสาร์ที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2557

SPECIALTY : DAY LOVE : เพราะเรารักกัน ♡

SPECIALTY : DAY LOVE : เพราะเรารักกัน
 
"แหวะ :P วีน่ารักกว่าอีก เชอะ / โอ๋ๆ พี่ไม่ทำล่ะ วีน่ารักก็ได้ - - / :D.แสยะยิ้ม"

                 “...เห้อ”ผมถอนหายใจออกครั้งที่ล้านกว่าๆ(เวอร์-w-)เพราะผมนั่งรอไอ่ เอ่อ -/- แฟนบ้าตัวเองที่บอกว่าจะมาหาผมตอนทุ่มหนึ่งที่สวนย่อมแถวๆคอนโดผม แต่ตอนนี้-w- ทุ่มสี่สิบห้าแล้วอ่ะ!!!...แม้แต่เงาหัวของ คิม ซองจิน ผมยังไม่ทันเห็นเล้ยยย!!!

“ไม่ไหวแล้วเว้ยยย!!!”ผมที่นั่งเป็นผู้ชายรักสงบ(?)อยู่นั้นตะโกนอย่างไม่อายใครพร้อมเด้งขึ้นจากเก้าอี้นั่งทันที!! ผมคิม แทฮยอง จะไม่ทน!!! เชอะ!!!!

“...ตืด ตืด....”ผมที่กำลังจะเดินหนีไปจากตรงนั้นอยู่ๆเสียงข้อความก็ดังขึ้น...เอ๊ะ-w- ข้อความสมัครเสียงรอสายอีกป้ะว้ะ(แป็ก-w-d)...

อย่าไปไหน อยู่ตรงนั้น...

             ผมมองข้อความที่ไม่รู้จักผู้ส่งมาให้อย่างงงๆผีหลอกป่ะว่ะครับ?? ไม่มีข้อความบอกด้วยจากใคร=w=….!!!!!

“ใครว่ะ??”ผมอุทาน แต่ก็บ้าจี้ตาม นั่งไปที่เดิมพร้อมกับสูดกลิ่นอมๆของดอกไม้ไปพราง...แม้จะนั่งสูดมาเกือบชั่วโมงแล้วก็เถอะ!!!=w=!!

เปิดกล่องเค้กด้วย...

“หืม??”ผมทำตามอย่างงงๆ แต่ก็อยากรู้อ่ะนะ เลยลองเปิดดู-.,-‘ และผมก็พบกระดาษที่เขียนไว้ว่า-_________-‘!!

ลุกขึ้นและเดินมาทางขวามือสุด...

“กูไม่ใช่หมานะเว้ย=w=”อยากจะด่าคนเขียน แต่ไม่รู้ชื่อ!!! กลัวจะเป็นพ่อแม่อ่ะ งือ;w; ไปก็ไป...

....ผมเดินมาเรื่อยๆจนสุดขวามือของตัวเอง ผมมองออกไปเบื้องหน้า...


โห่วววว! สวยอ่ะ!!!! มีน้ำพุสวยๆล้อมรอบด้วยไฟหลากหลายสีเลยอ่ะ...ผะ ผมชอบจัง!! *^* !!

แต่ผมก็อึ้งไม่นานก็สงสัยและอยากรู้ว่า...

ใครทำเนี๊ย!!!!!

“แปะ...”ผมมองกระดาษม้วนขาวๆที่อยู่ก็ขว้างมากระแทกหน้าอกที่กล้ามเนื้อสวยงาม(?)นั้น ผมมองอย่างสงสัย อะไรว่ะ! ไม่ขว้างให้โดนหัวกูเลยล่ะครับ=w=!!!!!

เก้ามายืนจุดสีแดงวงกลม...

“วงกลมหรอ??”ผมมองไปรอบๆ ก่อนจะค่อยๆเดนไปจุดวงกลมตรงกลาง แหม่...อายเหมือนกันนะ -/- อยากให้พี่จินเป็นทำแบบนี้ให้จัง ระ รึว่า พี่จินกันนะ >///<

“พรึ่บ!!!”เสียงเหมือนอะไรตกจากที่สูงดังจนผมหันหลังขวับ...แต่สิ่งที่ผมเห็น...

โอ้วววว!! แม่เจ้านี้มันอะไรกันล่ะเนี๊ย!!!!!!!!

กลีบกุหลาบสีขาวพร้อมสีแดงปะปนกันแต่ดูสวยงามหน้าหลงใหลปลิวหลนลงมาจากตึกสูง...โห่ววว~~ เหมือนทะเลดอกกุหลาบเลย...อยากเอากล้องมาถ่ายจังเลย...

ผมคิดได้ดังนั้นจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพร้อมเปิดกล้องหน้าแล้วถ่ายภาพตัวผมเองที่อมยิ้มน้อยๆ...

อุต๊ะ!!=w= หล่อว่ะ แอร๊ยยยย>w<(?)......

“แล้วตกลงใครทำอ่ะเนี๊ย???”ผมมองไปรอบๆก็ไม่เห็นใครเลย...เห้ออออ!...มันสวยมากๆเลยล่ะ อยากรู้จัง ว่าใครเป็นทำให้ผมแบบนี้??

“...ฟู่ววว~”เฮือก!!!ความร้อนเหมือนใครมาเป่าหูผมด้านหลังทำให้ผมสะดุ้งเฮือกทันที!!

ใครกันที่ทำผมแบบนี้ แม่รู้จะจับเฉือดให้!!

ผมรีบหันไปคนที่ทำแบบนั้นใส่ผมทันที และสิ่งที่ผมตกใจจริงๆนั้นก็คือ!!!

“พี่จิน!!!”ผมเรียกออกไปอย่างตกใจสุดๆ อย่างจะร้องไห้ตรงนี้ทันที...คนที่ทำเซอไพร์ททั้งหมดนี้...พี่จินงั้นหรอ?...



...........



                        I OVE V :) JIN LOVE V”เชี่ยยย!!!! อะไรเนี๊ยยยยย!! >////< อยากจะกรี๊ดร้องมากอ่ะ คือแบบ เสี่ยวอ่ะพี่!!!!

“บะ บ้า! (‘///’   )  (   ‘///’)”หาที่หลบหน้าแถมไม่ทัน ก็ไอ่สายตาหวานเยิ้มนั้นมันอะไรอ่ะ!!!

Are you love me ???”อย่าทำแบบนี้ได้ไหม!!!>///<หัวใจผมจะวาย(?)แล้วนะคุณพี่!!!

Hmm I LOVE JIN!!!>/////<”อ๊ากกกกกกก >//< อยากจะบ้า!! พูดออกไปอยากจะกรี๊ด ไม่นะ ผมไม่ยอมไอ่นี้หรอก ขี้โกง-/3/-!! ทำเอาผมใจละลายทุกที!!! ขี้โกง!!!!!>///<!!!

งอนอ่ะงอน>W<!!!!!!!!

“สวยไหม...?”ภาษาเกาหลีสักทีนะครับ=w=’ พี่เค้าถามผม...ผมเมิน เหอะ!!!

“...”แด กจุดไปซะ ชิส์!!=w=!!

“ที่พี่ทำไปเพราะพี่รักวีนะครับ...คนเก่ง พี่รักนายนะครับ”พี่จินยิ้มอ่อนโยนให้ผม...โอ้วววว ! หล่อบาดใจชายเลยว่ะ(?) แม่ง!!=.,=!! อย่าทำแบบนี้กะใครน้าาาาาาาาา!!!!!!!!!

“...พี่จินครับ”ผมถามพี่เค้า แต่ผมอมยิ้มเลยอ่ะ เขิน>/<

“ครับ?”พี่เค้าทำหน้างงๆ

“ตอนนี้พี่จินมีใครที่ไม่ใช่ผมอยู่อีกไหม?”

“ไม่มีแล้วครับ พี่รักวีนะครับ”พี่เค้าพูดแบบจริงจังมากเลยล่ะ-/-

“พี่จะไม่ทำให้วีเจ็บใช่ไหมครับ? จะไม่ทำให้วีร้องไห้ใช่ไหม?”ผมถามพลางมองหน้าพี่เค้า เพราะดูพี่เค้าจะจริงจังมาก...มากจริงๆ...

“ไม่ครับ พี่จะไม่ทำแน่นอน^^”พี่จินยิ้มอบอุ่นให้ผม...รู้สึกอบอุ่นใจจัง ผมรักพี่เค้ามาก รักมากจนไม่รู้ตัว...รักมากจนพี่เค้าจะทำอะไร...ผมก็จะรักพี่เค้าตลอดไป...

“...อย่าทำให้วีเจ็บนะครับ ถ้าวีเจ็บเมื่อไหร่หรือหลอกวีเมื่อไหร่พี่จินตายแน่!!”ขู่ไว้ก่อนๆเน้นๆด้วยเป็นไงล่ะๆ 555555 >w<

"ฮ่าฮ่า น่ารักแบบนี้ใครทิ้งก็โง่...อื้อ”ไอ่พี่จินยังพูดไม่เสร็จผมก็ประกบปากเค้าทันที พี่เค้าดูงงๆแม้ว่าจะเป็นแค่ผมไปแตะปากเค้า พี่จินยิ้มรับก่อนจะกดจูบลงมาหนักๆ...

                 ผมรู้สึกลิ้นร้อนของพี่จินที่ตวัดควานหาความหวานในโพลงปากของผม และ ดูดดุนริมฝีปากผมจกแรงจนเกิดเสียงหน้าอาย ถ้าอยู่ในห้อง ปานนี้ก็>/<(?) แต่ผมก็พยายามเอาลิ้นเล็กไล่ตามเค้า...ทำกันไปสักครู่ แลกจูบอันหอมหวานในวันที่ ‘14 กุมภาพันธ์ นั้นอย่างอ้อยอิ่ง จนเริ่มรู้สึกอากาศหายใจจะไม่เหลือเราสองคนจึงล่ะจากกัน ก่อนจะมองตากันและกัน...

“ ผ ม รั ก พี่ / พี่ รั ก น า ย ”

พวกเราเอ่ยพร้อมกันจนผมเขินเอาหน้าซุกกับอกแกร่งพี่เค้าก่อนที่จะกอดกันและแลกจูบกันอีกครั้งหนึ่ง...

แล้วค่อยกลับคอนโดไปปั๊มลูกครับ>w< แอร๊ยยเขิลลล>///<!! (?)

แต่ก็.....-/-

รั ก น ะ ค รั บ . . .

ส า มี . . . :D

-----------------------

ณ อีกด้าน...ที่ดูจะลำบากสุด=,.=!!

              “สั ส!! ไอ่จิมินมึ งนี้ทั้งมาสายทั้งโยนกระดาษให้วีเกือบโดนหัวไหมล่ะ!! ทำไมโง่แบบนี้!!=w=!! อีกอย่างเด็ดกลีบกุหลาบก็ไม่สวยพวกกูต้องทำกันเองอีก!!!!!!=w=!!!!!!”เสียงโวยวายของไอ่พวกตัวที่เหลือ(ถูกเตะ)นั้นร้องอย่างโอดควร เพราะ คนที่ทำแผนเกือบจะล้มนั้นคือ พัค จิมิน นั้นเองงงงง=w=!!!

“เบาๆสิซูก้า!! เดี๋ยววีได้ยินแม่ งยุ่งใหญ่ มึ งเงียบๆไปเลยไอ่จิมิน!! ทำพลาดหลายครั้งแล้ว=w=!!”เจโฮที่ดูเหมือนจะช่วยจิมิน...กลับลุ่มมันอีกคน~~=w=!!

“อะ..เอ่อ’w’”จิมินที่ยังไม่ทันพูดอะไรก็บอกให้เงียบๆ ทั้งที่มันยังไม่พูดอะไรจริงๆ ก็มีแต่พวงมึ งนั้นแหละที่ตะโกนด่ากูปาวๆๆๆ!!!!-w-!!!

“เห้อออ-w-พอเหอะะะะะ!! พวกมึ งนั้นแหละเงียบ!!!”สรุปพี่ใหญ่อย่าง คิม นัมจุน ต้องมา!!!=w= ฮ่าฮ่าๆ ออกโรงอย่างฮา เอ๊ยย!! เท่ห์อ่ะเพ่=w=!!!!

“พวกพี่นั้นและครับเงียบๆ ถ้าใครไม่เงียบผมจะบอกพี่วีวี่นะ”นุ้งกุกกี้ว่าแล้วเชิดใส่พวกพี่ตัวโตแต่ตัวหัวหมองยังไม่มีหยัก(?)แล้วมานั่งดูคู่รักจูบแลกลิ้นกันต่อ(?)=w=!

“คร๊าบบบTwT!”ทุกคนว่าพร้อมกันและนั่งดูอย่างเงียบๆในอำนาจของน้องเล็ก...



          แต่ก็มีคนหนึ่งที่ค้างคาใจ....??

                                กูทำอะไรผิดว่ะ;w; พัค จิมิน อยางกูทำอะไรผิดอ่ะ แม่จ๋า ;w;’



PREGNANCY : ☆4☆ : แฟนคุณ แต่สามีฉัน .

PREGNANCY : 4 : แฟนคุณ แต่สามีฉัน .


"พี่จินของวี:)"


                      “โอ๊ยย...ปวดหัวจัง”ผมครางออกอย่างทรมานสุดๆปวดหัวมากขอบอก ทำไมก็ไม่รู้ สายน้ำเกลือ พร้อมกับหมอ พยาบาลที่เข้ามาตรวจผมทุกชั่วโมงที่ก็ทำเอาหลับไม่ลงจริงๆ;w;

“คุณหมอครับ อีกกี่วันผมถึงจะออกจากโรงบาลได้อ่ะ?”เป็นอะไรที่อยากร้องไห้สุดๆ ตั้งแต่ผมอยู่โรงบาลกลิ่นน่าอ้วกนี้ก็ประมาณสามอาทิตย์เต็มแล้วอ่ะ!! คือแบบ!! ไม่ไหวอ่ะ มึนหัวได้ทุกๆวัน..

แถมทุกวันที่ผ่านมา..ผมก็เอาแต่นึกถึงเรื่องวันนั้น..

ผมรู้ว่าพี่จินก็ไม่ได้ผิดอะไร..ถ้าผิด..

ก็คงเป็นผมมากกว่าที่เมาแบบนั้น แถมเป็นฝ่ายรุกพี่เค้าก่อนอีก...

คิดแล้วก็เครียดอ่ะ!!! ถึงเรื่องมันจะผ่านมาหนึ่งเดือนกว่าๆแล้วก็เถอะ!

เห้อ!!...ผมจะไม่นึกถึงเลย ถ้าทุกวันพี่จินเค้าไม่มาเฝ้าผมแบบนี้! ขนของมาเหมือนกะย้ายบ้านมาอยู่โรงบาลกับผม!!! อะไรก็ไม่รู้!!! น่ารำคาญก็น่ารำคาญ!!

แต่ในใจแม่!! ก็อยากให้เค้าอยู่แบบนี้ทุกวันอ่ะ .////.

“อืม..จากอาการทั่วไปแล้วก็น่าจะประมาณสองสามวันครับ แต่คุณแทฮยองก็อย่าพึ่งออกกำลังมากนะครับ ควรนอนเฉยๆไม่ให้กระทบกระเทือนต่อเด็ก เรื่องนี้เดี๋ยวหมอจะกำชับกับคุณเรื่อยๆเองนะครับ^^”...

O_______O

O____________________O !!!!!!!!!!!!!!!!

เชี่.........!!!!!!!!!!!!!!!!! หมอพูดห่าอะไร!!!!! กูผู้ชายครับ!!!!!

กูผู้ชาย!!!!!!! คนบ้ารึเปล่าเนี๊ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เห้ยยย!!!! อะไรเนี๊ยยยย!!!!!!

ผู้ชายท้องไม่ได้นะเว้ยยยไอ่หมอเฮงซวย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                   “คุณหมอบ้ารึเปล่าครับ!!!!!! ผมจะท้องได้ยังไง!!!!! ในเมื่อผมก็เป็นผู้ชาย!!!!! ไม่มีวัน!!!! ผิดคนแล้วล่ะครับ!!!! อีกอย่างไหนคุณเอาใบอะไรก็ได้มาให้ผมดูหน่อยว่าคุณเป็นหมอหรือคนบ้า!!!!ผมไม่ใช่คนปัญญาอ่อนนะ!!! ผู้ชายโลกไหนเค้าท้องกันครับ!!!! ผมไม่เชื่ออะ!!! อย่าตลกเลย!!!!!!!!!!!!” จะบ้าหรือเปล่า!!! ผมเนี๊ยนะจะท้อง!!! ไม่เคยซั่มใคร!!! แถมคนที่ซั่มกูก็ผู้ชาย!!! ผู้ชายผู้ชายเอากันไม่มีวันท้องหรอกว่ะ!!!!! ไม่งั้นคนอื่นคงลูกบานหมดแล้วล่ะ!!!!!

“คะ คือ คุณ คิม แทฮยองครับ ใจเย็นๆก่อน ผมเป็นหมอครับ เป็นอย่างถูกต้องเลยล่ะ เคทคุณเป็นเคทพิเศษมาก”ผมพยักให้ไอ่หมอบ้าพูดต่อเพราะดูเกรงๆผม มันก็เล่าต่อย่างใจเย็น แต่ใจผมตอนนี้...

แม่ง!!!! กูอยากจะเป็นไททัน!!!!! (?)

           “ผมก็ตกใจที่คุณตั้งท้องได้ แต่ผลวิจัยจากอังกฤษได้ออกมาแล้วว่า ร่างกายของคุณแทฮยองมีฮอโมนเพศหญิงสูงมากกว่าเพศชาย”ผมพยักหน้าให้มันพูดต่อ ทั้งๆที่ในใจกูจะเป็นไททัน!!!(?)

          “และสามารถมีลูกได้จากน้ำอสุจิเพศชายที่หลั่งในช่องท้องหลายครั้ง และเกิดการรวมตัวของอสุจิ จึงทำให้คุณมีลูกได้ ซึ่งเรื่องนี้อาจจะแปลกไปมาก ของมากในบรรดามนุษย์...แต่ถ้าคุณไม่พร้อม ทางเราก็ได้ระบุแล้วว่า...คุณแทฮยองสามารถนำเด็กออกได้...วิธีเดียวก็คือผ่าครับ...”ผมตาค้างขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก...!!

อะไรกัน!!!! หมอคนนี้มันเลวไปไหม!!!! พูดเรื่องบอกให้ผมฆ่าคน!!!!

คนที่ว่าคนนั้น!!!! ดันเป็นเด็กในท้องของผม!!!!

แถม!!! นี้มันลูกผมนะ!!!! ไม่รู้ล่ะ!!!! ยังไงผมก็ไม่อยากจะทำลายอนาคตของเด็กคนนี้!!!!!

....

เพราะ...สิ่งที่ผมเห็นในความฝันหลายวันติดต่อกันไปในตอนที่ผมหลับมันกลับมาสู่หัวผมเหมือนฟิมล์กล้อง...

เด็กผู้ชายผมดำ...ตาโตๆน่ารักๆ ผิวขาวดั่งหิมะ...

ปากสีชมพูสีสดเชิดขึ้นอย่างน่ารัก...พร้อมกับคนที่อุ้มเจ้าตัวเล็กไว้อีกด้วย...

...ทำไม...??

ผมถึงอยากจะร้องไห้นักเมื่อมีคนบอกว่าให้ผมเอาเด็กคนนี้ออกกัน...

แม้ว่าตัวนี้เค้าจะเป็นแค่ก้อนเนื้อ...หรือ...อะไรก็ตามแต่...

แต่ที่ผมแน่ใจตอนนี้...

ผมไม่อยากทำลาย ลูก ของ ผม และ เค้า

“ไม่...ผมจะดูแลเค้าเอง...ไม่ต้องห่วงครับ”ทำไมหรอผมถึงพูดแบบนี้...อยู่ๆน้ำตาของผมมันก็ไหลออกมา...มันรู้สึกสับสน...ร้องไห้ออกมายังกับคนจะขาดใจตาย...

เจ็บตรงอก...ผมรู้สึกว่ามันเหมือนมีใครเอามีดมาแทงตรงหัวใจของผม...

กลัวว่าคนจะไม่รับลูกของผมว่าเค้าคือคนปกติ...กลัวลูกที่เกิดมาจากผมจะโดนหาว่าเป็นตัวประหลาด...กลัวเค้าบอกว่าลูกของผมเกิดมาจากผู้ชาย กับ ผู้ชาย...แต่ที่ผมคิดหนักที่สุด...

พ่อของลูกผมจะรับเค้าไหมว่านี้คือลูกของเค้า

“งั้นคุณก็ควรพักผ่อนมากๆนะครับ กินข้าวครบทุกมือ อาการแพ้จะเริ่มหนักในช่วงสามเดือนแรก คุณที่ตั้งครรภ์ได้สามอาทิตย์ก็ควรระวังเรื่องออกกำลังกาย และ การแท้งนะครับ”ผมรู้สึกหวิวๆกลัวว่าท่าเกิดเค้าไอยู่กับผมขึ้นมา...มันจะรู้สึดเสียใจมากแค่ไหน..?

“แล้ว...ตอนคลอดละครับ?”นั้นล่ะสิ่งที่กูกลัวกว่าอย่างอื่น!!TWT เห็นผู้หญิงเค้าเบ่งทางช่องคลอด แต่กูว์ไม่มี!!! จะออกทางก้นก็...TWT...ลูกกูคงออกมาพร้อมสิ่งไม่พึ่งประสงค์ (-w-คงรู้นะ)

“ฮ่าๆ อย่าห่วงครับ ไม่ออกทางทวารหนักแน่นอน แต่เราต้องผ่าอย่างเดียวครับ ครบเก้าเดือนแล้วถ้าปวดท้องมากๆหรือรู้สึกน้ำเดินต้องรีบมาโรงพยาบาลนะครับ เพราะถ้าเด็กที่จะคลอดนั้นต้องการอากาศหายใจ ถ้าช้านิดเดียวละก็...อาจจะเสียชีวิตครับ..”ใจผมหวิวขึ้นอีกแล้ว...หมอนี้ก็ทำให้ผมกลัวตลอดๆ!! ปัดดดด!!!=w=!!!

“ครับ ขอบคุณครับ ผมขอพักผ่อนได้ไหม?”รู้สึกเวียนหัวอีกแล้ว...อยากนอนเหลือเกิน...

“ฮ่าๆ ครับ ขอโทษที่รบกวนนะครับ เชิญพักผ่อนตามสบาย ทานข้าวและทานยาด้วยนะครับ เดี๋ยวอีกหนึ่งชั่วโมงจะมาตรวจอาการอีกครั้งนะครับ^^”หมออารมณ์ดี(?)เดินออกไปจากห้องได้สักพัก...ผมก็หลับตาและขอนอนก่อนละ...ไม่ไหวแล้วจริง...




………………………………


……………………………………………………

คลืดดดดดดดด.......คลืดดดดดดดดดดด............

เสียงประตูเลื่อนออกพร้อมกับร่างบางหน้าหวานเดินเข้ามาในห้องร่างระหงอีกคนอย่างแผ่วเบา...

...ถ้าฉันไม่ได้แกก็อย่าหวัง...

ร่างบางมองร่างระหงอย่างเกลียดแค้น...ก่อนจะย่างก้าวไปอย่างช้าๆ...

..................พร้อมกับมีดเล่มงามนั้นอีกต่างหาก!!


“ถ้าไม่มีแกอยู่...ถ้าไม่แก...พี่จินคงไม่ทิ้งฉัน!”เสียงแหบเหมือนผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักตวาดเบาๆไม่อยากให้คนที่ตัวเองจะ กำจัด ตื่นขึ้นมาเสียก่อน...

“ถ้าไม่มีแก....”

“ชีวิตฉัน...คงจะ...”




………………………………


……………………………………………………

คลืนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เสียงปิดประตูอย่างแรง แรงมากดังจนร่างบางสะดุ้งสุดตัวหันไปมองอย่างตลึง!!!!!!!

ส่วนร่างระหงหรือ... คิม แทฮยอง ก็สะดุ้งตื่นมาแบบสะลึมสะลือ...

“อ่ะ...จองกุก...พะ พี่จิน ? มีอะไรกันหรอ ? เสียงดังเชียว ?”ร่างระหงหรือวีมองเหตุการณ์ข้างหน้าอย่างตกตะลึง อะไร ? ทำไมพี่จินกับจองกุกมาอยู่ที่ห้องเค้า ? แถมเสียงดังอีก!!

หรือว่าพวกเค้าสองคนมาเล่นบทรักกันในห้องกู!!!!

แต่...คิดได้แค่นั้นวีก็ต้องชะงักกับ...

มีดเล่มสวย เงาวับที่ ชอน จองกุก ถืออยู่ ?

...ทะ ทำไม คะ เค้าถือมีดมาที่ห้องเราทำไม ?...

“จองกุก!!! มึงอย่าทำนิสัยเสียได้ไหมว่ะ!!!! กูบอกว่าเลิกก็คือเลิก!!!!”อะ อะไร ? เลิกอะไร..แสดงเค้าสองคน ? เป็นแฟนกันหรอ ? คิดไปก็เท่านั้น..ร่างของวีก็เจ็บแปลบๆขึ้นมาเฉยๆ...

“พี่มันเหี้..ย!!!! เข้าใจไหมว่าผมเจ็บ!!!!! ถ้าไม่มีไอ่บ้านี้พี่จะมาอยู่กับผมใช่ไหมล่ะ!!!!”เห้ออ!!! กูเกี่ยวด้วยได้ไงว่ะ!!!!!;w; อะไรอ่ะ!!!! อย่าฆ่าผมนะ!!พ่อจ้าแม่จ้าช่วยลูกด้วย!!! มันจะฆ่าแทน้อยเพราะจะแย่งพี่จิน!!!! วีมองเหตุการณ์ข้างหน้าก็ร้องโฮในใจ(?)อย่างบ้าคลั่ง ทั้งกลัวตาย ทั้งมึนงง และ ทั้งสับสนกับสายตาที่จินมองจองกุกที่ดูเหมือนมีอะไรบางอย่าง...

บางอย่างที่เรียกว่ารักก็อาจจะเป็นไปได้...

แต่คงจะไม่ใช่รักทาง ชู้สาว คงจะเป็นรักพี่น้องที่จินสื่อออกทางดวงตา...!

“อะ อะไรกัน..? จองกุก?? พี่จินทำอะไรน้องอ่ะ!!!”วีได้แต่โพล่งออกไปเพราะจองกุกร้องไห้นองหน้า แต่ไม่มีเสียงสะอื้นแม้แต่น้อย...

แต่เค้าไม่รู้ตัวว่าเค้ากำลังสงสารใคร...

ใครที่อาจจะทำให้เค้ามีชีวิตที่ไม่มีความสุขอีกเลย...!

“เพราะแก!!! เพราะแกที่ทำให้พี่จินเป็นแบบนี้!!!!!!.....เพี๊ยยย!!!!”ไม่ว่าเปล่าร่างเล็กพรวดเข้าไปหาร่างระหงด้วยดวงตาก้าวร้าวแล้วลงฝามือฟาดลงบนใบหน้าหวานอย่างดัง!!!

คนโดนตบถึงกับหันหน้าตามแรงฝามือ..

เลือดออกซิบๆตรงมุมปากทำให้รู้สึกเจ็บขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก...

ไอ่เด็กเวรรรร!!! ทำกูทำไม!!!TWT!!!!!!!!!!!!

“วี!!! เป็นอะไรไหม!!!!!!!”พี่จินที่วิ่งมาหาผมร้องอย่างดัง แต่ผมก็หยุดมือให้พี่เค้าหยุดพร้อมกับทำตาเขี้ยวใส่เค้าถึงหยุด...

ผมลงจากเตียงแล้วหันมายิ้มซื่อใสให้เด็กบ้าที่มาตบผมเพราะเรื่องไอ่พี่จินเชี่ย !!!!

“ขอโทษนะครับ ? ตบพี่ทำไมหรอ ? หรือ...? น้องอยากแย่งผัวพี่ครับ ?”ผมยิ้มเยาะเชิงอวดดีให้กับร่างเล็ก สม!!!! มาตบกูแถมจะฆ่ากูอีก!!! ลองแหย่หน่อยสิ!!! ร่านนักเลยสินะ อยากได้ไอ่จิน(จอมหัวงู)ที่กินเด็กนั้นนะ!!! ที่สำคัญ! พี่มันทำหน้านิ่งๆแต่รู้ว่ากำลังอึ้งกับคำพูดของผม!!!

“นั้นมันแฟนกูไม่ใช่ผัวมึ ง!!!!”ดวงตาสีแดงฉ่ามองผมเหมือนอยากจะให้ตายนั้นยกมีดขึ้นเพื่อที่จะแทง แต่ผมไวกว่าหลบไปด้านหลังของเตียง...ดูมันจะโกษสุดๆ เล่นทะหลากระโจนขึ้นเตียงจะแทงผมให้ได้...ฝันไปเหอะ!!

“แฟนคุณ แต่สามีผม!!!!อีเด็กเวรรร!!!!”ผมตะโกนเสียงดังพี่จินยกยิ้มอย่างสนุก(ไอ่ห่านี้โรคจิต)ก่อนจะวิ่งเข้ามาเพื่อที่จะกระชากไอ่ตัวแรด(?)นี้ออกจากผม!!

“จองกุก!!!! ถ้ามึ งไม่หยุดกูจะโทรหาตำรวจ!!!!”ชอน จองกุกไม่เชื่อหรอเนี๊ยย ?? วิ่งเข้ามาหาผมเหมือนหมา(ด่าแรงมากวี-..-)ที่กำลังติดสัตว์เลยอ่ะ สนุกเหมือนกันนะ^^

แต่...อยู่ๆผมก็ทรุดฮวบลงไป!!

ปวด...ปวดท้องที่สุด!!!!!

ชะ ช่วยด้วยด้วยใครก็ได้!!!!

“อั๊ก!!!”ผมเงยหน้าเอามือกอดท้องที่มีคนที่ผมรักนั้นอย่างแน่นทันทีเมื่อเจ้าเด็กเวรจองกุกเตะเข้ามาที่ท้องผมอย่างจังจนผมปวดเข้าไปอีก...



ควรระวังเรื่องออกกำลังกาย และ การแท้งนะครับ


คำพูดที่หมอบอกทำให้ผมอยากจะร้องไห้ทันที!!!

ไม่นะ!!!!

หยุด!!!อย่าเตะมาที่ท้องกูนะไอ่เหี้..ย!!!!!

“อีเด็กเวรเอ๊ย!!!! ปักกกก!!!!!!!”ผมมองอย่างสะลึมสะลือมองเห็นภาพพี่จินจิกหัวไอ่เด็กเวรนั้นแล้วต่อยดังปักจนมันหงายหลังจากพื้น...

แต่ผมไม่สนใจอะไรแล้ว....


ที่รู้...เจ็บปวดเหลือเกิน...


อย่าเป็นอะไรนะ...ลูก...