PREGNANCY : ☆4☆ : แฟนคุณ แต่สามีฉัน .
“โอ๊ยย...ปวดหัวจัง”ผมครางออกอย่างทรมานสุดๆปวดหัวมากขอบอก ทำไมก็ไม่รู้ สายน้ำเกลือ พร้อมกับหมอ พยาบาลที่เข้ามาตรวจผมทุกชั่วโมงที่ก็ทำเอาหลับไม่ลงจริงๆ;w;
“คุณหมอครับ อีกกี่วันผมถึงจะออกจากโรงบาลได้อ่ะ?”เป็นอะไรที่อยากร้องไห้สุดๆ ตั้งแต่ผมอยู่โรงบาลกลิ่นน่าอ้วกนี้ก็ประมาณสามอาทิตย์เต็มแล้วอ่ะ!! คือแบบ!! ไม่ไหวอ่ะ มึนหัวได้ทุกๆวัน..
แถมทุกวันที่ผ่านมา..ผมก็เอาแต่นึกถึงเรื่องวันนั้น..
ผมรู้ว่าพี่จินก็ไม่ได้ผิดอะไร..ถ้าผิด..
ก็คงเป็นผมมากกว่าที่เมาแบบนั้น แถมเป็นฝ่ายรุกพี่เค้าก่อนอีก...
คิดแล้วก็เครียดอ่ะ!!! ถึงเรื่องมันจะผ่านมาหนึ่งเดือนกว่าๆแล้วก็เถอะ!
เห้อ!!...ผมจะไม่นึกถึงเลย ถ้าทุกวันพี่จินเค้าไม่มาเฝ้าผมแบบนี้! ขนของมาเหมือนกะย้ายบ้านมาอยู่โรงบาลกับผม!!! อะไรก็ไม่รู้!!! น่ารำคาญก็น่ารำคาญ!!
แต่ในใจแม่…ง!! ก็อยากให้เค้าอยู่แบบนี้ทุกวันอ่ะ .////.
“อืม..จากอาการทั่วไปแล้วก็น่าจะประมาณสองสามวันครับ แต่คุณแทฮยองก็อย่าพึ่งออกกำลังมากนะครับ ควรนอนเฉยๆไม่ให้กระทบกระเทือนต่อเด็ก เรื่องนี้เดี๋ยวหมอจะกำชับกับคุณเรื่อยๆเองนะครับ^^”...
O_______O
O____________________O !!!!!!!!!!!!!!!!
เชี่.........!!!!!!!!!!!!!!!!! หมอพูดห่าอะไร!!!!! กูผู้ชายครับ!!!!!
กูผู้ชาย!!!!!!! คนบ้ารึเปล่าเนี๊ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เห้ยยย!!!! อะไรเนี๊ยยยย!!!!!!
ผู้ชายท้องไม่ได้นะเว้ยยยไอ่หมอเฮงซวย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
“คุณหมอบ้ารึเปล่าครับ!!!!!! ผมจะท้องได้ยังไง!!!!! ในเมื่อผมก็เป็นผู้ชาย!!!!! ไม่มีวัน!!!! ผิดคนแล้วล่ะครับ!!!! อีกอย่างไหนคุณเอาใบอะไรก็ได้มาให้ผมดูหน่อยว่าคุณเป็นหมอหรือคนบ้า!!!!ผมไม่ใช่คนปัญญาอ่อนนะ!!! ผู้ชายโลกไหนเค้าท้องกันครับ!!!! ผมไม่เชื่ออะ!!! อย่าตลกเลย!!!!!!!!!!!!” จะบ้าหรือเปล่า!!! ผมเนี๊ยนะจะท้อง!!! ไม่เคยซั่มใคร!!! แถมคนที่ซั่มกูก็ผู้ชาย!!! ผู้ชายผู้ชายเอากันไม่มีวันท้องหรอกว่ะ!!!!! ไม่งั้นคนอื่นคงลูกบานหมดแล้วล่ะ!!!!!
“คะ คือ คุณ คิม แทฮยองครับ ใจเย็นๆก่อน ผมเป็นหมอครับ เป็นอย่างถูกต้องเลยล่ะ เคทคุณเป็นเคทพิเศษมาก”ผมพยักให้ไอ่หมอบ้าพูดต่อเพราะดูเกรงๆผม มันก็เล่าต่อย่างใจเย็น แต่ใจผมตอนนี้...
แม่ง!!!! กูอยากจะเป็นไททัน!!!!! (?)
“ผมก็ตกใจที่คุณตั้งท้องได้ แต่ผลวิจัยจากอังกฤษได้ออกมาแล้วว่า ร่างกายของคุณแทฮยองมีฮอโมนเพศหญิงสูงมากกว่าเพศชาย”ผมพยักหน้าให้มันพูดต่อ ทั้งๆที่ในใจกูจะเป็นไททัน!!!(?)
“และสามารถมีลูกได้จากน้ำอสุจิเพศชายที่หลั่งในช่องท้องหลายครั้ง และเกิดการรวมตัวของอสุจิ จึงทำให้คุณมีลูกได้ ซึ่งเรื่องนี้อาจจะแปลกไปมาก ของมากในบรรดามนุษย์...แต่ถ้าคุณไม่พร้อม ทางเราก็ได้ระบุแล้วว่า...คุณแทฮยองสามารถนำเด็กออกได้...วิธีเดียวก็คือผ่าครับ...”ผมตาค้างขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก...!!
อะไรกัน!!!! หมอคนนี้มันเลวไปไหม!!!! พูดเรื่องบอกให้ผมฆ่าคน!!!!
คนที่ว่าคนนั้น!!!! ดันเป็นเด็กในท้องของผม!!!!
แถม!!! นี้มันลูกผมนะ!!!! ไม่รู้ล่ะ!!!! ยังไงผมก็ไม่อยากจะทำลายอนาคตของเด็กคนนี้!!!!!
....
เพราะ...สิ่งที่ผมเห็นในความฝันหลายวันติดต่อกันไปในตอนที่ผมหลับมันกลับมาสู่หัวผมเหมือนฟิมล์กล้อง...
เด็กผู้ชายผมดำ...ตาโตๆน่ารักๆ ผิวขาวดั่งหิมะ...
ปากสีชมพูสีสดเชิดขึ้นอย่างน่ารัก...พร้อมกับคนที่อุ้มเจ้าตัวเล็กไว้อีกด้วย...
...ทำไม...??
ผมถึงอยากจะร้องไห้นักเมื่อมีคนบอกว่าให้ผมเอาเด็กคนนี้ออกกัน...
แม้ว่าตัวนี้เค้าจะเป็นแค่ก้อนเนื้อ...หรือ...อะไรก็ตามแต่...
แต่ที่ผมแน่ใจตอนนี้...
ผมไม่อยากทำลาย ‘ลูก ของ ผม และ เค้า’
“ไม่...ผมจะดูแลเค้าเอง...ไม่ต้องห่วงครับ”ทำไมหรอผมถึงพูดแบบนี้...อยู่ๆน้ำตาของผมมันก็ไหลออกมา...มันรู้สึกสับสน...ร้องไห้ออกมายังกับคนจะขาดใจตาย...
เจ็บตรงอก...ผมรู้สึกว่ามันเหมือนมีใครเอามีดมาแทงตรงหัวใจของผม...
กลัวว่าคนจะไม่รับลูกของผมว่าเค้าคือคนปกติ...กลัวลูกที่เกิดมาจากผมจะโดนหาว่าเป็นตัวประหลาด...กลัวเค้าบอกว่าลูกของผมเกิดมาจากผู้ชาย กับ ผู้ชาย...แต่ที่ผมคิดหนักที่สุด...
‘พ่อของลูกผมจะรับเค้าไหมว่านี้คือลูกของเค้า’
“งั้นคุณก็ควรพักผ่อนมากๆนะครับ กินข้าวครบทุกมือ อาการแพ้จะเริ่มหนักในช่วงสามเดือนแรก คุณที่ตั้งครรภ์ได้สามอาทิตย์ก็ควรระวังเรื่องออกกำลังกาย และ การแท้งนะครับ”ผมรู้สึกหวิวๆกลัวว่าท่าเกิดเค้าไอยู่กับผมขึ้นมา...มันจะรู้สึดเสียใจมากแค่ไหน..?
“แล้ว...ตอนคลอดละครับ?”นั้นล่ะสิ่งที่กูกลัวกว่าอย่างอื่น!!TWT เห็นผู้หญิงเค้าเบ่งทางช่องคลอด แต่กูว์ไม่มี!!! จะออกทางก้นก็...TWT...ลูกกูคงออกมาพร้อมสิ่งไม่พึ่งประสงค์ (-w-คงรู้นะ)
“ฮ่าๆ อย่าห่วงครับ ไม่ออกทางทวารหนักแน่นอน แต่เราต้องผ่าอย่างเดียวครับ ครบเก้าเดือนแล้วถ้าปวดท้องมากๆหรือรู้สึกน้ำเดินต้องรีบมาโรงพยาบาลนะครับ เพราะถ้าเด็กที่จะคลอดนั้นต้องการอากาศหายใจ ถ้าช้านิดเดียวละก็...อาจจะเสียชีวิตครับ..”ใจผมหวิวขึ้นอีกแล้ว...หมอนี้ก็ทำให้ผมกลัวตลอดๆ!! ปัดดดด!!!=w=!!!
“ครับ ขอบคุณครับ ผมขอพักผ่อนได้ไหม?”รู้สึกเวียนหัวอีกแล้ว...อยากนอนเหลือเกิน...
“ฮ่าๆ ครับ ขอโทษที่รบกวนนะครับ เชิญพักผ่อนตามสบาย ทานข้าวและทานยาด้วยนะครับ เดี๋ยวอีกหนึ่งชั่วโมงจะมาตรวจอาการอีกครั้งนะครับ^^”หมออารมณ์ดี(?)เดินออกไปจากห้องได้สักพัก...ผมก็หลับตาและขอนอนก่อนละ...ไม่ไหวแล้วจริง...
………………………………
……………………………………………………
คลืดดดดดดดด.......คลืดดดดดดดดดดด............
เสียงประตูเลื่อนออกพร้อมกับร่างบางหน้าหวานเดินเข้ามาในห้องร่างระหงอีกคนอย่างแผ่วเบา...
...ถ้าฉันไม่ได้แกก็อย่าหวัง...
ร่างบางมองร่างระหงอย่างเกลียดแค้น...ก่อนจะย่างก้าวไปอย่างช้าๆ...
..................พร้อมกับมีดเล่มงามนั้นอีกต่างหาก!!
“ถ้าไม่มีแกอยู่...ถ้าไม่แก...พี่จินคงไม่ทิ้งฉัน!”เสียงแหบเหมือนผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักตวาดเบาๆไม่อยากให้คนที่ตัวเองจะ ‘กำจัด’ ตื่นขึ้นมาเสียก่อน...
“ถ้าไม่มีแก....”
“ชีวิตฉัน...คงจะ...”
………………………………
……………………………………………………
คลืนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
เสียงปิดประตูอย่างแรง แรงมากดังจนร่างบางสะดุ้งสุดตัวหันไปมองอย่างตลึง!!!!!!!
ส่วนร่างระหงหรือ... ‘คิม แทฮยอง’ ก็สะดุ้งตื่นมาแบบสะลึมสะลือ...
“อ่ะ...จองกุก...พะ พี่จิน ? มีอะไรกันหรอ ? เสียงดังเชียว ?”ร่างระหงหรือวีมองเหตุการณ์ข้างหน้าอย่างตกตะลึง อะไร ? ทำไมพี่จินกับจองกุกมาอยู่ที่ห้องเค้า ? แถมเสียงดังอีก!!
หรือว่าพวกเค้าสองคนมาเล่นบทรักกันในห้องกู!!!!
แต่...คิดได้แค่นั้นวีก็ต้องชะงักกับ...
มีดเล่มสวย เงาวับที่ ‘ชอน จองกุก’ ถืออยู่ ?
...ทะ ทำไม คะ เค้าถือมีดมาที่ห้องเราทำไม ?...
“จองกุก!!! มึงอย่าทำนิสัยเสียได้ไหมว่ะ!!!! กูบอกว่าเลิกก็คือเลิก!!!!”อะ อะไร ? เลิกอะไร..แสดงเค้าสองคน ? เป็นแฟนกันหรอ ? คิดไปก็เท่านั้น..ร่างของวีก็เจ็บแปลบๆขึ้นมาเฉยๆ...
“พี่มันเหี้..ย!!!! เข้าใจไหมว่าผมเจ็บ!!!!! ถ้าไม่มีไอ่บ้านี้พี่จะมาอยู่กับผมใช่ไหมล่ะ!!!!”เห้ออ!!! กูเกี่ยวด้วยได้ไงว่ะ!!!!!;w; อะไรอ่ะ!!!! อย่าฆ่าผมนะ!!พ่อจ้าแม่จ้าช่วยลูกด้วย!!! มันจะฆ่าแทน้อยเพราะจะแย่งพี่จิน!!!! วีมองเหตุการณ์ข้างหน้าก็ร้องโฮในใจ(?)อย่างบ้าคลั่ง ทั้งกลัวตาย ทั้งมึนงง และ ทั้งสับสนกับสายตาที่จินมองจองกุกที่ดูเหมือนมีอะไรบางอย่าง...
บางอย่างที่เรียกว่ารักก็อาจจะเป็นไปได้...
แต่คงจะไม่ใช่รักทาง ‘ชู้สาว’ คงจะเป็นรักพี่น้องที่จินสื่อออกทางดวงตา...!
“อะ อะไรกัน..? จองกุก?? พี่จินทำอะไรน้องอ่ะ!!!”วีได้แต่โพล่งออกไปเพราะจองกุกร้องไห้นองหน้า แต่ไม่มีเสียงสะอื้นแม้แต่น้อย...
แต่เค้าไม่รู้ตัวว่าเค้ากำลังสงสารใคร...
ใครที่อาจจะทำให้เค้ามีชีวิตที่ไม่มีความสุขอีกเลย...!
“เพราะแก!!! เพราะแกที่ทำให้พี่จินเป็นแบบนี้!!!!!!.....เพี๊ยยย!!!!”ไม่ว่าเปล่าร่างเล็กพรวดเข้าไปหาร่างระหงด้วยดวงตาก้าวร้าวแล้วลงฝามือฟาดลงบนใบหน้าหวานอย่างดัง!!!
คนโดนตบถึงกับหันหน้าตามแรงฝามือ..
เลือดออกซิบๆตรงมุมปากทำให้รู้สึกเจ็บขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก...
ไอ่เด็กเวรรรร!!! ทำกูทำไม!!!TWT!!!!!!!!!!!!
“วี!!! เป็นอะไรไหม!!!!!!!”พี่จินที่วิ่งมาหาผมร้องอย่างดัง แต่ผมก็หยุดมือให้พี่เค้าหยุดพร้อมกับทำตาเขี้ยวใส่เค้าถึงหยุด...
ผมลงจากเตียงแล้วหันมายิ้มซื่อใสให้เด็กบ้าที่มาตบผมเพราะเรื่องไอ่พี่จินเชี่ย !!!!
“ขอโทษนะครับ ? ตบพี่ทำไมหรอ ? หรือ...? น้องอยากแย่งผัวพี่ครับ ?”ผมยิ้มเยาะเชิงอวดดีให้กับร่างเล็ก สม!!!! มาตบกูแถมจะฆ่ากูอีก!!! ลองแหย่หน่อยสิ!!! ร่านนักเลยสินะ อยากได้ไอ่จิน(จอมหัวงู)ที่กินเด็กนั้นนะ!!! ที่สำคัญ! พี่มันทำหน้านิ่งๆแต่รู้ว่ากำลังอึ้งกับคำพูดของผม!!!
“นั้นมันแฟนกูไม่ใช่ผัวมึ ง!!!!”ดวงตาสีแดงฉ่ามองผมเหมือนอยากจะให้ตายนั้นยกมีดขึ้นเพื่อที่จะแทง แต่ผมไวกว่าหลบไปด้านหลังของเตียง...ดูมันจะโกษสุดๆ เล่นทะหลากระโจนขึ้นเตียงจะแทงผมให้ได้...ฝันไปเหอะ!!
“แฟนคุณ แต่สามีผม!!!!อีเด็กเวรรร!!!!”ผมตะโกนเสียงดังพี่จินยกยิ้มอย่างสนุก(ไอ่ห่านี้โรคจิต)ก่อนจะวิ่งเข้ามาเพื่อที่จะกระชากไอ่ตัวแรด(?)นี้ออกจากผม!!
“จองกุก!!!! ถ้ามึ งไม่หยุดกูจะโทรหาตำรวจ!!!!”ชอน จองกุกไม่เชื่อหรอเนี๊ยย ?? วิ่งเข้ามาหาผมเหมือนหมา(ด่าแรงมากวี-..-)ที่กำลังติดสัตว์เลยอ่ะ สนุกเหมือนกันนะ^^
แต่...อยู่ๆผมก็ทรุดฮวบลงไป!!
ปวด...ปวดท้องที่สุด!!!!!
ชะ ช่วยด้วยด้วยใครก็ได้!!!!
“อั๊ก!!!”ผมเงยหน้าเอามือกอดท้องที่มีคนที่ผมรักนั้นอย่างแน่นทันทีเมื่อเจ้าเด็กเวรจองกุกเตะเข้ามาที่ท้องผมอย่างจังจนผมปวดเข้าไปอีก...
‘ควรระวังเรื่องออกกำลังกาย และ การแท้งนะครับ’
คำพูดที่หมอบอกทำให้ผมอยากจะร้องไห้ทันที!!!
ไม่นะ!!!!
หยุด!!!อย่าเตะมาที่ท้องกูนะไอ่เหี้..ย!!!!!
“อีเด็กเวรเอ๊ย!!!! ปักกกก!!!!!!!”ผมมองอย่างสะลึมสะลือมองเห็นภาพพี่จินจิกหัวไอ่เด็กเวรนั้นแล้วต่อยดังปักจนมันหงายหลังจากพื้น...
แต่ผมไม่สนใจอะไรแล้ว....
ที่รู้...เจ็บปวดเหลือเกิน...
อย่าเป็นอะไรนะ...ลูก...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น